اول باید تشخیص شنیداری و بعد تولید صدا را تمرین کنید. جفت‌های کوتاه و نزدیک مثل beau/bon یا واژه‌های دارای an، on، in را از یک منبع صوتی معتبر انتخاب کنید.
- هر صدا را جداگانه گوش دهید و بدون نگاه‌کردن به متن نوع آن را حدس بزنید.
- برای تولید، واکه را شروع کنید و اجازه دهید بخشی از هوا از بینی خارج شود؛ n یا m پایانی را مانند فارسی کامل نبندید، مگر پس از واکه حرف صدادار دیگری آمده باشد.
- صدای خود را ضبط و با نمونه اصلی مقایسه کنید.
- به‌جای تمرین طولانی، روزی دو نوبت پنج‌دقیقه‌ای انجام دهید.
یک آزمایش ساده این است که هنگام گفتن واکه بینی، بینی را آرام بگیرید؛ تغییر محسوس صدا نشان می‌دهد مسیر بینی فعال شده است. هدف، صدای طبیعی است و نه بینی‌کردن اغراق‌آمیز تمام کلمه.
