هنگام خواندن متن یا دیدن فیلم، معنی بسیاری از واژه‌ها را می‌فهمم؛ اما موقع صحبت‌کردن یا نوشتن همان کلمه‌ها به ذهنم نمی‌آیند و دوباره از واژه‌های ساده و تکراری استفاده می‌کنم.
برای تبدیل واژگانی که فقط آن‌ها را می‌شناسم به کلماتی که بتوانم سریع و طبیعی به کار ببرم، چه تمرین‌هایی مؤثرتر است؟ آیا مرور فلش‌کارت به‌تنهایی کافی است یا باید روش دیگری هم داشته باشم؟
شناختن یک واژه هنگام خواندن، مهارتی متفاوت از بازیابی آن در مکالمه است. برای فعال‌شدن واژه باید چند بار آن را از حافظه بیرون بکشید و در موقعیت‌های واقعی یا شبیه‌سازی‌شده به کار ببرید.
هر هفته پنج تا ده واژه مرتبط با یک موضوع انتخاب کنید. واژه‌هایی اولویت دارند که آن‌ها را زیاد می‌بینید و واقعاً در زندگی، کار یا مطالعه خود نیاز دارید. فهرست‌های بلند معمولاً فرصت استفاده فعال را کم می‌کنند.
به‌جای حفظ یک کلمه تنها، یک ترکیب یا الگوی کوتاه ثبت کنید. برای نمونه، به‌جای یادگیری جداگانه واژه decision، عبارت make a decision را تمرین کنید. این کار بازیابی واژه و ساخت جمله طبیعی را آسان‌تر می‌کند.
فلش‌کارت زمانی مفید است که از شما تولید واژه بخواهد، نه فقط تشخیص معنی آن. یک موقعیت یا جمله ناقص را در روی کارت بنویسید و تلاش کنید واژه هدف را بدون دیدن پاسخ به یاد بیاورید.
برای هر واژه یک جمله درباره گذشته، یک جمله درباره شرایط فعلی و یک سؤال بسازید. سپس جمله‌ها را با صدای بلند بگویید. شخصی‌بودن مثال‌ها باعث می‌شود مسیر یادآوری قوی‌تر شود.
یک موضوع انتخاب کنید و شصت ثانیه درباره آن صحبت کنید. هدف این است که دو یا سه واژه هفته را عمداً به کار ببرید. روز بعد همان موضوع را بدون نگاه‌کردن به یادداشت‌ها دوباره توضیح دهید.
در پایان هفته، واژه‌هایی را که دست‌کم در سه جمله یا گفت‌وگو استفاده کرده‌اید نگه دارید و بقیه را به چرخه تمرین هفته بعد منتقل کنید. معیار پیشرفت، تعداد کلمات حفظ‌شده نیست؛ توانایی استفاده درست و به‌موقع از آن‌هاست.