مدتی است تلاش می‌کنم به‌جای ترجمه مستقیم، از دیکشنری انگلیسی به انگلیسی استفاده کنم؛ اما گاهی توضیح واژه از خود کلمه سخت‌تر است و برای فهم یک تعریف مجبور می‌شوم چند واژه دیگر را هم جست‌وجو کنم.
برای زبان‌آموز سطح متوسط چه روشی مناسب است که هم معنی دقیق واژه، هم تلفظ و هم کاربرد آن را یاد بگیرد، بدون اینکه هر بار زمان زیادی صرف دیکشنری کند؟ همچنین آیا لازم است همه معنی‌ها و مثال‌های یک واژه را بخوانیم؟
برای سطح متوسط، دیکشنری آموزشی زبان‌آموزان انتخاب بهتری از فرهنگ‌های جامع و دانشگاهی است. تعریف‌های این دیکشنری‌ها با واژگان ساده‌تر نوشته شده‌اند و معمولاً تلفظ، نقش دستوری، مثال و ترکیب‌های رایج را کنار هم نشان می‌دهند.
ابتدا جمله‌ای را که واژه در آن آمده دوباره بخوانید و نقش آن را حدس بزنید. سپس در مدخل دیکشنری فقط معنایی را پیدا کنید که با همان بافت سازگار است. لازم نیست همه معنی‌ها، اصطلاح‌ها و مثال‌ها را در اولین برخورد یاد بگیرید.
برای فهم تعریف حداکثر دو واژه ناشناخته را جست‌وجو کنید. اگر زنجیره جست‌وجو طولانی شد، ترجمه فارسی را فقط برای تأیید سریع معنی ببینید و دوباره به مثال انگلیسی برگردید. هدف حذف کامل فارسی نیست؛ هدف این است که ارتباط مستقیم میان واژه، مفهوم و کاربرد انگلیسی قوی‌تر شود.
واژه‌ای را وارد دفتر مرور کنید که تکرار می‌شود یا برای هدف شما مهم است. ثبت یک تعریف کوتاه، یک ترکیب رایج و یک مثال شخصی معمولاً از رونویسی کامل مدخل دیکشنری مؤثرتر است.